Sinds ik deze blog weer ben begonnen gaan er zoveel dingen door mijn hoofd. Dat klinkt raar maar dat is het niet. Er stonden namelijk wel heel veel dingen over van alles wat zich afspeelde vóór ik trouwde. En ja, je weet toch, soms speelt iets zich af in je verleden wat je niet kan loslaten en MEN ik ben er al mee in de problemen gekomen in het verleden. 2 mailtjes en gelijk stress in de tent, dagen ruzie en mijn hoofd in de war.

Mijn hoofd is aan het kraken op zoek naar een oplossing want hetgeen dat ik niet kan loslaten, ik denk niet dat dat ooit zou kunnen gebeuren en ik kraak dus omdat ik het probeer los te laten en tegelijk me probeer voor te stellen hoe dat zou zijn, hetgeen dat ik niet kan loslaten. Natuurlijk, als ik daar toch aan zou toegeven, zou het wel eens een hele andere situatie kunnen worden dan wat ik nu in mijn hoofd heb. In je geheugen en in je hoofd is alles mooier dan het was en tijdens het voorstellen vergeet je de helft.

Het probleem wat bij mij vooral de kop opsteekt tijdens het nadenken is dat ik me realiseer dat sommige dingen me nu ongelukkig maken en ik moet wel heel erg sterk in mijn schoenen staan om daar een einde aan te maken. Dus ik doe het niet, ik hou nog vol. Misschien verandert de situatie nog wel. Misschien wordt het écht beter…