Dus, das weer een paar weken terug. Gewoon te druk gehad. Ondertussen heb ik de oudste naar haar vader in NL gebracht want dat liep gewoon uit de hand. Hele lastige beslissing want je laat je kind het liefste nooit gaan en al helemaal niet naar de man die haar vader is. Maar als moeder realiseerde ik me gelukkig dat haar geluk boven alles gaat. Dat mijn schuldgevoelens ondergeschikt zijn aan haar geluk en haar succes in het leven.

Bij ons zou ze altijd blijven vechten tegen de 'regels'. Ze zou altijd denken dat ik bepaalde dingen van haar verwacht omdat ik moslim ben. Ze ziet me niet meer als mens maar als moslim en dat gevoel is door haar vader aangepraat en versterkt en versterkt. Het is al heel vervelend als mensen die je niet kent je alleen maar als moslim zien maar als je eigen kind ook zo met je omgaat, is dat helemaal lastig. Het was nu gewoon zo dat het mijn hele gezin beïnvloedde. Iedereen raakte geïrriteerd en gestressed. De kleine werd heel erg druk en wilde alleen maar dingen die mijn oudste wilde en toen ze buiten dingen had uitgevreten en ik haar straf had gegeven en vervolgens incident na incident passeerde was ik het zat. Echt helemaal zat en echt, je kunt bij mij heel erg ver gaan want ik ben vergevingsgezind en natuurlijk helemaal tegenover mijn kinderen maar die dag knapte er iets bij mij en ik realiseerde me dat er maar één oplossing was en dat was dat ze naar haar vader moest gaan.

Toegegeven ik heb het niet netjes gedaan, het was alleen het enige juiste wat ik kon doen. Het liefste had ik gewacht tot de zomervakantie, lekker gezellig nog samen op vakantie gegaan en haar daarna naar haar vader gebracht maar het ging niet. Ik realiseerde me dat de 2 maanden tot de vakantie een hel zouden worden, dat we een hekel aan elkaar zouden krijgen, dat ze de laatste 2 maanden van school alles zou verpesten en zou blijven zitten en dat ik haar niet mee wilde nemen op vakantie met dat gedrag. Dus ik heb toen ze op school was voor het feest (ze had toen thuis moeten zijn maar vertikte het omdat ze persee wilden blijven nadat ik uitdrukkelijk gezegd had dat we echt weg moesten.) haar spullen in een vuilniszak gesmeten en ik heb haar opgehaald van school en haar onderweg naar de auto uitgelegd dat ze haar mond moest houden en dat we haar naar haar vader brachten en dat ze daar moest blijven.

Natuurlijk was dat haar liefste wens want ze wilde bij haar vader zijn waar ze alles mag maar op deze manier was het natuurlijk niet leuk. Ze deed wel zo schmuck alsof ze iets cools gepresteerd had maar dat was wel over toen ze eenmaal bij haar vader was en hij haar goed duidelijk maakte dat ze gedumpt was door haar moeder! Laat me even duidelijk zijn, ik heb haar niet gedumpt maar haar vader buigt alles om voor zijn eigen voordeel en had gelijk een stok om mee te slaan. Ze werd gedumpt bij haar vader. Ik had zogenaamd een probleem gecreeërd en kon het niet oplossen en dumpte haar daarom maar bij haar vader.

Wat hij vertikt om te snappen is dat het probleem niet bij mij zit, het probleem zit bij hem en in al die jaren dat hij de kinderen opstookte. Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik die man heb aangedaan dat hij mij zo zwart wil maken, dat hij alles, alles, alles wat ik zeg verdraait. Dat hij mijn kinderen altijd opzet tegen mij, mijn man en mijn ouders. Als de kleine ziek is, is ze volgens hem 'weer ziek, ze is altijd ziek'. Mijn ouders hadden mijn dochter niet gebeld op haar verjaardag en ik hoor hem op de achtergrond zeggen: "opa en oma doen niks voor je, geen MOER!" Mijn moeder had haar een hyvesbericht gestuurd en ze had gebeld maar madame had haar telefoon uit. Nouja ik kan echt zo een heel boek volschrijven als ik aan alles denk wat hij tegen haar zegt, waar hij mij en mijn ouders voor uitmaakt en hoe vaak mijn kinderen hier verdrietig waren door hem. Hij is echt een shaitan en het ergste is dat ik mijn kind naar hem toe moest laten gaan. En dat alles omdat ze waarschijnlijk wél naar hem luistert en daar wel haar best op school zal doen. Ze is 14 nu en over 4 jaar is ze volwassen. Ik hoop dat ze niet vergeet wat ik haar geleerd heb, dat ze niet vergeet dat ik 14 jaar voor haar gezorgd heb en dat ze niet trapt in de spelletjes die haar vader speelt. InshaAllah zal God haar leiden, ook al woont ze in het hol van de duivel en inshaAllah zal ze inzien dat ze God dankbaar moet zijn voor alles wat ze heeft.

Gisteren bij een vriendin geweest die als een hoopje ellende zichzelf bij elkaar moet rapen om geen zelfmoord te plegen. En waarom? Omdat haar vent haar niet meer moet en ik was zooooo verbaasd dat ze zoooooo ontzettend hard voor haar relatie wil vechten terwijl haar man haar in de steek laat door slechte vrienden en drank en dat ik dat niet wil terwijl mijn man zijn best doet voor ons en terwijl hij een goede en lieve man is. Hoe kan ik daar nou niet voor vechten. Hij hoeft maar één keer iets stoms te zeggen en ik wil al alleen wonen met de kinderen. Hoe stom is dat! Zijn slechte kanten ken ik wel maar zijn goede, die zie ik niet en die zijn er echt wel. En nu voel ik me zo rot en schuldig dat ik altijd zo reageer maar tegelijkertijd weet ik ook dat het een overlevingsinstinct is dat ik heb aangeleerd. Als er iets niet goed is—>WEGWEZEN! Maar das niet nodig. Ik moet dankbaar zijn voor wat ik heb en er mijn best voor doen. Sommige mensen hebben het echt slechter getroffen.

Het zonnetje schijnt en de lucht is blauw en.. ik ga mijn theorierijbewijs halen inshaAllah.
Hier in België kun je met je theorie een voorlopig rijbewijs halen en dan mag je al rijden maar dan zonder kinderen in de auto en met een persoon die jou rijles geeft. Aangezien ik altijd al mijn rijbewijs heb willen halen maar het nooit deed, geen geld had, geen lef had en ik allerlei smoesjes verzon, ga ik het nu gewoon inshaAllah doen en ik ga het tegen niemand vertellen zodat niemand roet in het eten kan gooien.

Dus dat wordt oefenen en oefenen want ik heb niet zo vaak tijd, het moet in één keer lukken. Zou dat niet tof zijn? En dan als ik dat heb moet mijn man me leren rijden. Dat moet gewoon. Ik wil mijn rijbewijs echt hebben. Het kan me niet schelen dat mijn man het niet echt nodig vind want hij denkt dat ik toch niet ga rijden maar ik wil mezelf bewijzen dat ik wel kan rijden.

En wat ik ook wil doen, ik wil kleren leren maken. Ik wil rokken maken. Ik heb een naaimachine in de kast staan, een hele makkelijke, simpele naaimachine die gloednieuw is en ik van mijn moeder mocht lenen maar de enige die hem soms gebruikt is mijn man. Dat kan toch niet. Ik wil stofjes kopen en kussens maken, gordijnen, kleren, van alles!

En ik wil ook dat hier in huis allerlei plantjes staan die NIET doodgaan. Dat betekent dat ik moet ontdekken welke planten je kunt hebben in een huiskamer die de hele dag zon heeft.

Ik voel me voor de rest wel relaxed. Ik baal nog wel van dingen maar hey, zo is het leven. Om half 3 zou een vriendin komen en ik ben nog niet aangekleed, heb de afwas nog niet gedaan en de strijk staat gewoon in de huiskamer. Ik hoop dat zij wil strijken (ik betaal haar natuurlijk wel), dat scheelt mij. Dus ik moet gewoon nog ff de keuken opruimen maar dat kan dan als zij gaat strijken en aankleden, dat moet ik echt wel ff doen.

Ik weet eigenlijk niet wie mijn blog leest maare geef eens een hint ofzo want ik zie wel dat er mensen meelezen maar niet wie. Dus…

Om maar even goed te organiseren zal ik mijn boodschappenlijstje ook maar online zetten. Dan weet ik in ieder geval dat ik ergens nog een lijstje heb gemaakt en om het helemaal af te maken, ook gelijk maar mijn maandmenu eronder. Heel erg saai misschien voor sommige mensen maar heel erg fijn voor mij om al voor een maand te weten wat we gaan eten. En het is niet zo vast want je kunt altijd dingen omdraaien als het je beter uitkomt. Ik heb nu tenminste een maand niet het gezeik van:
"mam, wat gaan we eten??"
" Nou vandaag eten we pasta, stampot, tortilla oid." 
"Nee, meen je dat nou? Gadverdamme, je weet toch dat ik het niet lust! Ik eet wel brood."
"Nou, je eet dat of je eet niks."
"IK HAAT HET HIER!"

Nu staat het gewoon op de kalender wat we eten voor een hele maand!!! Geen gezeik van mijn man, geen gezeik van de kinderen. Gewoon eten wat de freaking pot schaft a sahbi!
Heerlijk, nu nog de rest van het huis. Ik wil een kast voor alle spullen die ik heb. NIKS wil ik nog door het huis zien slingeren. Een hele grote kast met een slot.
Nu dat ik goed met de vader van de S. gepraat heb, kan er misschien nog wel een kast vanaf voordat we weer beginnen met ruzie en besparingen aan alle kanten zodat we naar Mahgrib kunnen… Spannend maar ik wil Georganiseerd en Zen zijn voordat we naar Afrika vertrekken dus… zo gaat het gebeuren. Ik heb ook een stem en die zal ik ook gebruiken. O yeah!

Ok ok, hier het boodschappenlijstje waar iedereen op wacht. Not!

ALDI
koffiemelk
suiker
lange vingers
koffie
boter smeer en bak
roomkaas
zonnebloemolie
ijsthee
vruchtenhagel
pindakaas
smeerkaas
vlokken
ALBERT HEIJN
aardappelanders
Ontbijtdrank
honeyloops
dreft afwasmiddel
melk
bami
mayonaise
kaassouflés
puddingpoeder
ontbijtkoek
brintadrink
brinta
wokgroenten
pepsi
Italiaanse kruidenmix (doosje 50 g, diepvries)
bouillonblokjes
ketjap zout/zout
oestersaus
curry
ACTION
deo voor A.
ETOS
scheerspullen in de aanbieding
maandverband in de aanbieding
SUPERDEBOER
aardappeltjes kant en klaar  69 cent!
peren 1 euro per kilo
witlof

ALDI BELGIË
thee
brood
slagroom
tonijn
surimisalade
keukenrol
DELHAIZEBELGIË
noedels
wcpapier
tortellini
brie
frituurolie
LIDL BELGIË
zalm
bieslook
peterselie

WEEKMENU 12-3 t/m 18-3
Zaterdag          Marmita
Zondag            Broodje Kipkerrie met zelfgemaakte frieten
Maandag         Stampot met worst          
Dinsdag           Macaroni
Woensdag      Vis met charmilla & aardappelen uit de oven
Donderdag     Tortilla
Vrijdag             Rijst met garnalen sja we gaan naar NL inshaAllah dusse ik heb liever couscous he.

WEEKMENU 21-3 t/m 27-3
Maandag          Bami
Dinsdag             witlof met vlees en aardappelen
Woensdag        aardappeltjes met brocolli/bloemkool
Donderdag       pasta
Vrijdag               surinaamse nasi
Zaterdag            Besar
Zondag               marmita

WEEKMENU 28-3 t/m 3/4
Maandag            surinaamse mie met garnalen
Dinsdag               aardappel anders met zalm en doperztjes
Woensdag          harira
Donderdag         ham/kaas stampot met prei
Vrijdag                 vis
Zaterdag              linzen
Zondag                  

WEEKMENU 4/4 t/m 10/4
Maandag            Kip braadzak oven plus gebakken aardappeltjes
Dinsdag               stampot
Woensdag          lasagne
Donderdag        kip kerrie rijst
Vrijdag               vis met friet
Zaterdag            tortilla
Zondag               witte bonen
Dinsdag              pasta

pff zo, ik heb er ff genoeg van, ik maak mijn lijstje later wel weer af want de kinderen komen zo thuis en ik moet nog vis gaan halen voor straks. Toedeledoki!

Of het nou komt door het herlezen van mijn weblog of niet. Ik heb me gerealiseerd dat ik dit leven niet wil. Ik wil rustig leven. Zonder het gevoel te hebben dat ik een heel erg moeilijk mens ben dat dingen verpest, niet nadenkt, een grote mond heeft, haar kinderen niet goed opvoedt, waar je alles tegen moet zeggen omdat het anders niet gebeurd. Ik wil dat niet. Als ik een partner heb wil ik me geborgen voelen, het gevoel hebben dat ik geaccepteerd word hoe ik ook ben, dat hij lacht om mijn domme grapjes en mij waardeert en me kadootjes geeft. Het moet leuk zijn om met mij te zijn. Niet een beproeving! Zo erg ben ik echt niet. Ik kan wel snel boos worden maar das als ik me gekwetst voel, niet zomaar. Of als ik me onbegrepen voel.

Ik heb bijna 4 jaar in een relatie gezeten waarin mij elke dag verteld werd wat ik moest doen. Daarna ben ik 6 jaar "alleen" geweest. Toen ging het ook! Er was wel een speciaal persoon waar ik heel erg gek op was en die kon alles tegen me zeggen. Ik accepteerde dat en luisterde naar hem. Ik voelde me mooi en speciaal en vooral op mijn gemak. Als we samen waren kwam ik tot rust. Hoewel het niet lang duurde heb ik het gevoel dat die ene persoon dichter bij mij kon komen dan mijn man nu. Ik wilde voor hem zorgen, had hem nodig en wilde zijn cultuur leren kennen, zijn kinderen krijgen. ALLES!

Hoe anders is het nu. Het is een eeuwig durende strijd voor een eigen plek, om acceptatie. Om te mogen zijn wie ik ben. Hij is dan wel Marokkaans maar ik ben er ook nog, ik ben een kaaskop en ik wil ook mijn plekje. Ik wil dat mijn huis een afspiegeling is van ons maar hij heeft het al allemaal in zijn hoofd. Die theedoek moet daar, die tandenborstel daar. Na het douchen moet ik alles opruimen en zo zijn er meer dingen en ik heb in het begin zo moeten vechten al en als je dan altijd onbegrepen wordt en ruzie krijgt ben je het op een gegeven moment echt wel beu.

Mijn kinderen weten nog steeds wie die ene persoon was want hij kon het goed met ze vinden. Mijn man irriteert zich zo erg aan mijn dochter dat hij bijna altijd chagerijnig en snel boos is. Als hij ze slaat en ik zeg dat ik dat nie wil zegt hij: 'je slaat ze zelf ook!' ja dus? Ik ben hun moeder en zelfs ik zou ze niet moeten slaan, laat staan hun stiefvader. Ik wilde zo graag trouwen en die ene waarschuwde me al maarja ik wilde trouwen maar hij wilde niet met mij trouwen en ik kon toch moeilijk maar door blijven gaan met die relatie. Toen ik het echt beu was, ben ik getrouwd met mijn man. Ik kon echt niet meer wachten en moest doorgaan met mijn leven. Dat had hij toch ook al gedaan met zijn andere chickies (dat MOET haast wel).

Het is heel jammer dat ik nu terug aan hem moet denken want hij is nu zeker getrouwd en gelukkig en hij zal al kinderen hebben en als hij mij zo leuk vond, was ie met mij getrouwd en had ie me niet gemaild terwijl ik getrouwd was dat ie me niet kon vergeten. Wat dacht ie eigenlijk? Pfffff

Anyway, das niet meer belangrijk, hoofdstuk afgesloten. Terug naar nu. Ik ga mijn man moeten zeggen dat ik het niet meer zie zitten, dat we een time out moeten en dat hij alleen op vakantie moet gaan. Tot dan heb ik stress, daarna heb ik nog meer stress maar ik word wel steeds meer mezelf en dat bevalt mij wel..

Sinds ik deze blog weer ben begonnen gaan er zoveel dingen door mijn hoofd. Dat klinkt raar maar dat is het niet. Er stonden namelijk wel heel veel dingen over van alles wat zich afspeelde vóór ik trouwde. En ja, je weet toch, soms speelt iets zich af in je verleden wat je niet kan loslaten en MEN ik ben er al mee in de problemen gekomen in het verleden. 2 mailtjes en gelijk stress in de tent, dagen ruzie en mijn hoofd in de war.

Mijn hoofd is aan het kraken op zoek naar een oplossing want hetgeen dat ik niet kan loslaten, ik denk niet dat dat ooit zou kunnen gebeuren en ik kraak dus omdat ik het probeer los te laten en tegelijk me probeer voor te stellen hoe dat zou zijn, hetgeen dat ik niet kan loslaten. Natuurlijk, als ik daar toch aan zou toegeven, zou het wel eens een hele andere situatie kunnen worden dan wat ik nu in mijn hoofd heb. In je geheugen en in je hoofd is alles mooier dan het was en tijdens het voorstellen vergeet je de helft.

Het probleem wat bij mij vooral de kop opsteekt tijdens het nadenken is dat ik me realiseer dat sommige dingen me nu ongelukkig maken en ik moet wel heel erg sterk in mijn schoenen staan om daar een einde aan te maken. Dus ik doe het niet, ik hou nog vol. Misschien verandert de situatie nog wel. Misschien wordt het écht beter…

Okeeeee ff snel nog, wat is ware liefde? Is dat, dat je samen bent met iemand waar je je compleet bij op je gemakt voelt en waar je heel erg veel van pikt of is ware liefde, liefde tussen 2 mensen die gebasseerd is op het geloof, ook al ontstaan er vaak ruzies doordat 2 mensen een compleet andere opvoeding hebben gehad en allebei een andere idee hebben van het leven en van relaties? 

En het huwelijk is dat een manier om je te beschermen tegen de boze slechte buitenwereld en een systeem om zo georganiseerd mogelijk te leven?

Ik dacht dat ik het wist..

Gisteren las ik mijn hele blog nog een keer door om alle ongepaste dingen te verwijderen en BOY dat waren er veel maar goed, dat was het punt niet. Het punt is, dat ik over mezelf las. Hoe ik zelf was als persoon, dat ik grappig was, vaak depressief en wat was ik MOE! Naarmate ik meer richting 2006 kwam, ging het beter merkte ik en dat klopte ook. Ik begon steeds beter in mijn vel te zitten en meer zelfvertrouwen te krijgen omdat ik steeds meer mezelf werd. Het ging upwards en dat deed me wel wat want vanaf het moment dat ik in moslim ben geworden ben ik mezelf kwijtgeraakt. Ok, niet helemaal he want ik weet nog dat ik vanaf begin 2004 steeds blijer werd en mezelf ook steeds beter kon uiten, door deze weblog juist. Maar juist omdat ik moslim werd, en dingen begon te doen die daarbij passen, gingen mensen anders met mij om. Mijn ouders vonden het echt niet leuk en de dingen die ik dus gisteren las over hoe het contact was, die verbazen mij. Wat ze allemaal hebben gezegd, dat was echt een zware periode.

Nu gaat dat weer beter. Het contact met mijn ouders is beter geworden sinds ik hier woon, er is wat meer afstand. Ze kennen mijn man en mijn leven is gewoon in wat rustiger vaarwater gekomen doordat ik getrouwd ben.
Maar mezelf ben ik wel meer kwijtgeraakt. Juist omdat ik veranderde van niet moslim naar wel moslim. Een simpel voorbeeld is dat je als moslima naar buiten gaat met een hoofddoek en daar sta ik compleet achter, alleen je moet je kleding aanpassen en waar ik voorheen alles aankon, kon ik sinds ik een hoofddoek draag, niet meer alles aan. Het combineren van kleding is voor mij lastig. Ik kan niet naar de winkel gaan en denken van ow, das wel kort maar ik doe dat dan aan bij die rok of bij die jurk en dan is het mooi. Nee, ik koop alleen dingen die simpel langer zijn en vaak ook in een grotere maat en nu ben ik op een punt gekomen dat ik mezelf niet goed in mijn vel voel zitten. Dus, ik ben richting de zonnebank gegaan, heel goed want die extra lichtstralen zijn heel goed voor mijn gevoel.
Ik heb mijn haar laten verven want die grijze haren door de stress waren niet echt Michelle en nadat mijn haar gekleurd werd, heb ik het laten knippen. Gelijk 10 jaar eraf!
Van de week ook oorbellen gekocht en zo word ik langzamerhand steeds meer mezelf. Ik wil een relaxte versie van mezelf zijn, met zelfvertrouwen, geduld en innerlijke rust. Die innerlijke rust kan ik alleen vinden als ik meer richting mijn Schepper ga en dat probeer ik ook. InshaAllah zal dat lukken.

Die uiterlijke kant daar moet ik ook meer achteraan gaan. Juist als je getrouwd ben moet je meer aandacht besteden aan jezelf als je thuis bent maar ik verwaarloosde dat steeds meer door alle stress die we meemaakte en toen de zwangerschappen, waarvan 1 niet goed afliep, mijn school en zo waren en zijn er nog wel meer smoesjes die ik mezelf gaf. Logisch dat je relatie niet goed loopt als je zelf niet goed in je vel zit. Als je niet goed in je vel zit, kom je niet voor jezelf op, en op sommige momenten denk je al gauw dat je heeeel erg voor jezelf moet opkomen terwijl dat niet eens nodig is en in weer andere situaties doe je gewoon niks terwijl je dan simpel NOKKEN kan roepen. Michelle gaat weer worden wie ze was maar dan in een improved version.
Ik ga mijn grappige ik weer vinden, ik ga mijn zelfverzekerde ik weer vinden én ik ga een georganiseerd ik worden.
Ik ga mijn geloof weer oppakken zoals dat in het begin was inshaAllah. Ik deed mijn best, echt maar ik nam mezelf ook serieus. Dat ga ik nu ook doen inshaAllah. Ik probeer trouw te blijven aan mezelf en als ik dat doe, kan ik alleen maar beter worden als Michelle. Oyeah, ik word weer cool. I'm gonna "act like a tennisshoe and just do it." (doo doo Brown(,

"Ain't nobody dope as me"! (Outkast)

Peace out!

Nou de helft van wat ik wilde doen heb ik niet gedaan omdat ik mijn weblog heb opgeruimd. Heel goed, dikke duim voor mij

Wat ik wel heb gedaan, ook al zo goed, ik heb een weekmenu gemaakt. Yeah.

WEEKMENU 12-3 t/m 18-3

Zaterdag          Marmita
Zondag            Broodje Kipkerrie met zelfgemaakte frieten
Maandag         Stampot met worst          
Dinsdag           Macaroni
Woensdag      Vis met charmilla & aardappelen uit de oven
Donderdag     Tortilla
Vrijdag             Rijst met garnalen

Keimakkelijk, ik hoef nu alleen nog maar de groenten en het vlees voor de rest van de week te maken. Op maandag, dinsdag en donderdag doe ik altijd iets gemakkelijks omdat ik dan moet werken.
Weekmenu dus geregeld, nu nog de boodschappen organiseren en mén, das wel lastig. Ik moet precies weten wat ik een maand lang nodig heb, dus moet ik een maandmenu maken. Dan moet ik naar aanleiding van dat maandmenu inventariseren wat ik in huis heb, wat ik moet halen maar goed, als ik dat kan regelen, kan ik ook naar de aanbiedingen gaan kijken. Uiteindelijk is dat toch wel nodig, die broekriem moet toch wel aangehaald worden. Er gaat erg veel geld zitten in dingen die je niet op je lijstje hebt staan maar die toch wel errug lekker lijken als je pms hebt en je maag 'knort'.

En er gaat vooral ook veel geld zitten in dingen die ik, onnodig, haal bij de Marokkaanse supermarkt hier dichtbij. Altijd chips en koekjes en das dus vooral na het werk. Dan ga ik  even snel langs maar ik ga, straks als de S. wakker is, alles halen wat ik deze week nodig heb plus ik ga een weekmenu samenstellen voor de week daarna. Dan kan ik daar ook al alles voor halen.

Ok ok, ik maak gelijk weekmenu 2

WEEKMENU 21-3 t/m 27-3

Maandag       Bami
Dinsdag        Pasta
Woensdag    Harira
Donderdag   Stampot
Vrijdag          Marmita
Zaterdag       Besar
Zondag         Tortilla

Joehoeeeeeeee ik voel me al langzaamaan heel georganiseerd worden. Ik voel me net een echte huisvrouw. Nu nog ff op papier het boodschappenlijstje, anders word het dubbelwerk en ik ben wel georganiseerd aan het worden maarre overijverig, never!

Ok wat ik nog moet doen vandaag:
Afwassen
Was ophangen
Nieuwe was erin doen
Koken
Boodschappen doen

Gisteren had ik een onverwachte vrije dag omdat mijn bazin een behoorlijk flinke griep te pakken heeft en de opvang gesloten heeft voor de rest van de week. Ik ben dus met de meiden naar de stad gegaan en we hebben lekker even geshopped. Gewoon even nutteloos geld uitgegeven. Okee niet nutteloos want ik heb een paar dingetjes gekocht voor de zomer maar heey, die oorbellen waren niet écht nodig en ook die Hello Kitty bij de H&M voor de S. waren ook niet echt nodig.

F. vroeg 's avonds hoeveel geld ik had uitgegeven en echt, ik lieg er om want we willen op vakantie inshaAllah dus we moeten nog heel veel sparen dus ik zei dat het maar 50 euro was. Maar das een BIG FAT lie!!!

Anyway, het was wel gezellig en 's avonds heb ik van de restjes garnalen en aardappeltjes van woensdag, een tortilla in elkaar gedraaid. Heul lekker.

Vandaag wil ik eigenlijk mijn huis netjes hebben en dat houdt in dat alle was een keer weggewerkt moet zijn op de strijk na. De rest moet in kasten. De keuken moet ook netjes. Vanavond wil ik rustig op de bank zitten zonder dat ik nog iets moet doen wat ik toch niet ga doen. Oja en ik moet nog een bloemetje of fruitmand brengen bij mijn baas maar ik denk dat een fruitmand niet meer bestaat ofzo dus het wordt een bloemetje én ik wil nog naar de moskee. Dus to do:

- keuken netjes;
- kleren opgeruimd in de kasten, te lang opgeruimd op mijn blog.
- naar de moskee, te veel kids thuis
- bloemetje naar de baas brengen, word morgen ofzo
- marmita maken;, werd tortilla
- eindelijk die groene cake maken.

Nu ga ik zo eerst maar eens eten met de kinderen. A. is al wakker en de S. wordt ook zo wel wakker maarja, de S. krijgt toch pap en ik heb zelf nog geen koffie gehad. AAAAAAAAAAAAAAAAH, eerst maar koffie drinken.